نام مبارک: « م ح م د » (هم نام پیامبر اکرم صلی الله علیه و اله) لقب معروف: مهدي عج کنيه شريف: ابوالقاسم عليه السلام (همان کنیه پیامبر اکرم صلی الله علیه و اله) نام پدر: امام حسن عسگري عليه السلام نام مادر: نرجس خاتون عليها السلام محل ولادت: سامراء تاريخ ولادت: در سپیده دم جمعه، 15 شعبان المعظم، سال 255 هجري قمری (مطابق با سال 869 میلادی) مدت عمر: از جمعه 15 شعبان سال 255 هجری قمری تا به الآن مدت امامت: جمعه نهم ربیع الاول سال 260 هجری قمری تا به الآن محل غيبت: سامراء، سرداب غيبت (منزل شريف امام حسن عسگري عليه السلام) غيبت صغري: از جمعه نهم ربیع الاول سال 260 هجري قمری ( از زمان شهادت پدر بزر

دو ركـعت است مى خوانى درهر ركعت سوره حَمْد را تا اِیَّاكَ نَعْبُدُ وَاِیَّاكَ نَسْتَعینُ و چون به این آیه رسـیـدى آنـرا صـد مـرتـبـه مى گوئى و در مرتـبـه آخـر ســوره را تـمـام مى كنى پـس قُلْ هُوَ اللَّهُ اَحَدٌ را یكبار مى خوانى و چون از نماز فارغ شدى این دعا را مى خوانى: اَللّهُمَّ عَظُمَ الْبَلاءُ وَ بَرِحَ الْخَفآءُ وَ انْكَشَفَ الْغِطآءُ وَ ضاقَتِ الأَرْضُ بِماخدایا بلاء و گرفتارى بزرگ شد و درد پنهان آشكار گشت و پرده از روى كار برداشته شد و زمین با فراخیش تا آسمان بر ما تنگ شد وَسِعَتِ السَّمآءُوَ اِلَیْكَ یا رَبِّ الْمُشْتَكى وَ عَلَیْكَ الْمُعَوَّلُ فِى الشِّدَةِ وَالرَّخآءِو

شاید برای آمدنت دیر کردهای

وقتی نگاه آینه را پیر کردهای

دیری است آسمان مرا شب گرفته است

خورشید من، برای چه تأخیر کردهای؟

چادر = چادُدُدُر خدایــآ ، مبــآدا از یـادمان برود که چــادرمان فقط برای رضای توستو لا غیر...مبــآدا کــآری کُنیمـ که به خــآطر چــآدری بودنمــان ، کسی بد بین شود نسبت به چــآدر و تمـآم چــآدری هــآ، بد بین شود نسبت به دین....خدایمــآن ، ممنونیــمـ از شُمــا که در دُنیــآیت ، نقش بــآنوی نجیب وپــاکدامن را به مــآ دادی و رسـالت دین را بر دوش چــآدرمان گذاشتی...باشد که باشیم و همــآنطور که می خواهـی نقشمـآن را اجرا کُنیــم... >

دل را ز بی خودی سر از خود رمیدن استجان را هوای از قفس تن پریدن است از بیم مرگ نیست که سرداده ام فغانبانگ جرس زشوق به منزل رسیدن است دستم نمی رسد که دل از سینه برکنمباری علاج شکر گریبان دریدن است شامم سیه تر است ز گیسوی سرکشتخورشید من برآی که وقت دمیدن است سوی تو ای خلاصه گلزار زندگیمرغ نگه در آرزوی پرکشیدن است بگرفته آب و رنگ زفیض حضور توهرگل دراین چمن که سزاوار دیدن است با اهل درد شرح غم خود نمی کنمتقدیر قصه دل من ناشنیدن است آن را که لب به جام هوس گشت آشناروزی (امین) سزا لب حسرت گزیدن است